تورامن چشم در راهم ...

arezoum — Tue, 25 Nov 2008 11:16:56 GMT

نمی دانم روزگار از من چه میخواهد
و شاید من از او چه میخواهم
باز مرا در آبی چشمانت که گاه تنگ تر و براق تر میشوند
غرق میکنی برای همین دو دقیقه ای که
برایم وقت ملاقات جمعه تعیین میکنی
باید باز هم دنبال خانه بگردی
کاش خانه ات همان کلبه گرمی باشد
که در سرمای برف فرو رفته
و کاش ساکنینش
هم همانگونه باشند

آخرین پست

arezoum — Tue, 18 Apr 2006 16:28:31 GMT

دیگه کم کم باید از بلاگفا خداحافظی کنم ، هرچند ثبت بسیاری از روزها ولحظات دوران بارداریم (سه ماهه دوم ) را اینجا دارم و دلم براش تنگ می شه ولی ازوقتی بلاگ اسپات را امتحان کردم وبه امکانات گرافیکی سیستم مکینتاش جواب مثبت داد وصد البته که کداژش هم قابل شناسایی بود ، تصمیم گرفتم که وبلاگم را به اون جا منتقل کنم ، آخه من بدون عکس وتصویر دلم یه جورایی می گیره ، نی نی م هم همینطور ، فقط آنچه که می مونه ، اینه که جابجایی آرشیوم از اینجا امکان پذیر نیست ، پس همچنان تورا چشم در راهم پسر گلم در بلاگ اسپات که خونه جدیدته .

www.arezoum.blogspot.com

ما

arezoum — Sun, 16 Apr 2006 17:27:31 GMT

امروز می خوام چند یادداشت پراکنده بنویسم .
اول اینکه برای پدر ومادرم با همه ناامیدی از آمدنشان ، دعوتنامه گرفتیم ، تو رو خدا دعا کنید که پدرجان بنده نظرشون عوض بشه و تصمیم به آمدن بگیرند ،
دوم اینکه پسر جان بنده تکانهای بدجوری می خوره و اصلا خواب وآرامش نداره ، تازه این مامانی بیچاره مشت ولگد می خوره که هیچ ، درد های عجیب غریب هم پیدا کرده، ابعاد شکمش هم این هوا .... که دیگه تحملش داره سخت می شه ،
واما... از سه روزپیش هم به جمع گیاه خواران پیوستم ،خیلی سخته ولی دکترمهربان به شدت نگران بنده شدندکه در شروع ماه هفتم بارداری ۱۶ کیلو اضافه کرده ام و منو به یک دکتر تغدیه معرفی کردند و من روزهای سختی در پیش خواهم داشت !!! باور کنید هر کی منو می شناسه می دونه که من آدم پرخوری نبودم ،شروع کلاسهای آمادگی زایمان و تنفس و این چیزها هم از دوشنبه همین هفته شروع شد که خیلی آموزنده است،
فعلا هم در تعطیلات عید پاک به سرمیبریم که به قولی روزبازگشت مسیح است
راستی هرکس در زمینه گیاهخواری مطلبی ، دستور غذایی داره به من معرفی کنه ،

انتخاب اسم ۲

arezoum — Tue, 11 Apr 2006 13:28:31 GMT

آخه یکی بیاد تکلیف ما را مشخص کنه ، هر اسمی که برای پسرمون انتخاب می کنیم این فرانسویها می زنن تو ذوقمون ،
اصلا ما که قرار نبود کاری به این فرانسه و تلفظ فرانسوی داشته باشیم ، بدجور معتاد شدیم که نظراونا را درباره اسامی انتخابی مون بپرسیم ، هرچی ّرّ داره می گن یه جوریه ٌ ، ٌبخشی از اسم معنی خوبی در زبان فرانسه نداره ّ (فرانسه هم زبان مفصل بالاخره یه معنی برای یه گوشه اسمه پیدا می شه )می گن ... ٌاسمش کوچیکهٌ ،... ٌاین اسمو یهودیها را می ذارنٌ ، ...اسم عربی هم که هیچی اصلا بدجوری تابلو ست، اسم آریا می خوای بذاری،می گن هیتلر به خاطر این قوم ، یهودیها را کشت ، اسم کوروش را می پرسی که البته اینجا سیروس (تلفظ فرانسه )است و تقریبا همه می دونن فارسیه ، می گن شاید در شرایط فعلی ایران که رابطش با کشورهای دیگه بهم خورده ، خوب نباشه ،
عجب این فرانسویهاملت ظریفین ، مو رو از ماست می کشن ، برای همه چی تحلیل خودشونو دارند.
یه اسمی هم که قبلاانتخاب کرده بودیم و به نظرمون همه خصوصیاتی که قبلا دربارش نوشته بودم را داره و به قولی از دو سه ماه پیش ،نی نی مونو به اون اسم صداش می زنیم و بهش حسابی عادت کرده بودیم و من خیلی دوستش داشتم، جدیدا با کمال تاسف وتاثر و هر چی که بگم کم گفتم ، فهمیدیم اینقدر معنیش به فرانسه افتضاحه !! که در اسرع وقت باید فکری درباره اش بکنیم ،
حالا به قولی خربیار باقالی بارکن ، البته یه چیز قابل توجه هم اینه که اساسا اسامی فرانسوی و به عبارتی لاتین ، معنی خاصی نداره واز اینکه ما دوست داریم اسامی مون معنی داشته باشه تعجب می کنن.

تمدن !!!!

arezoum — Mon, 10 Apr 2006 10:52:31 GMT

آرام وشمرده حرف می زد ، مهربون ودوست داشتنی ، آنقدر فهم ودرک داشت که می دونست شاید گوشه ای از حرفهاشو نفهمیم ، با محبت می گفت هرجایی سوال دارید حتما بپرسید، اصلا نگران زمان وحتی نفربعدی نبود ، کارشو با همه خصوصیاتش دوست داشت ،
واون کسی نبود جز یک کارمند ساده بیمارستان که رزرواسیون زایمان را برامون انجام داد ، وچه بسیار دیدیم دراین کشور درهرجایگاهی که مانند اودرونشان زلال بود بی هیچ چشمداشتی به وظیفه ای که به آنها واگذاردند وشاید بسی فراتر عمل می کنند ، چرا که آموخته اند چگونه از کارروزانه شان لذت ببرند حتی اگر مجبور باشند با وجود تحصیلات عالی کف زمینی را تی بکشند ، چگونه روز را به درستی به شب برسانند و وجدانی آرام و راحت داشته باشند .
واما... :
کارمندی که با تندی حرف می زند ، بیش از دو کلمه سوال کنی تمام صبرش لبریز می شود ، از کارش راضی نیست ،
دایم نق می زند که ّمن فلان کسک هستم چرا باید اینجا باشم ّ، ّچقدر تکرار کنم ، چقدر می پرسی .....مگه ترکی حرف
می زنم ّ، ّنه نمی شه دیر اومدیّ ، ّمن اینجا نیستم که به سوال های شما جواب بدمّ ، دهانش از بد وبیراه گفتن کف می کنه
که تنها خودشو به دیگران ثابت کنه،
متاسفانه این تجربه اجتماعی ما درایرانست که درهر جایگاهی بسیاردیده ایم و از همه تاسف انگیز تر اینکه ، مشمول فقط یک کارمند نیست
ازیه سنی به بعد همه غب غبی و باد دماغی و .....که بنده آنقدر در جایگاه مهمی هستم که مثلا❊الان باید در کاخ الیزه باشم❊،
دایم نگاهش دوروبر می چرخه ببینه کی به کجا رسیده ، بگه آخ دیدی چی شد ، فلانه کس که هیچی نبود !!!!،،،،،،،، آقا ما ملت ناآرومی هستیم
اینجا یک استاد دانشگاه با درجه دکترا و رییس یه دانشکده که مویی سفید کرده، به راحتی کلاس تدریس یه برنامه کامپیوتری سادهpower point می گیره و حتی با خودش هم شاید فکر نکنه این در شان بنده نیست ، ولی هیهات ازاون استادهای بی تجربه وجوانی که خیلی صریح درسهایی رامتناسب با شانشون نمی دونستند، حالا یکی نبود بهشون بگه بابا تو هر چی یاد گرفتی از کم تا زیاد ، برو یاد بده که حداقل زکات علمت راداده باشی ، بعد میگن ّ اینجا مملکت کفره ّ!!!، آقا آموزش آموزش......، به بچه هامون این چیزا را آموزش بدیم ، اخلاق فردی واجتماعی اونقدر فطری و درونی است که اصلا نیازی به متمدن شدن نداره ، فقط یادآوری وبرداشتن غبار از آن بخشی از وظایف من وشماست ،
مثلا قرار بود تووبلاگم درباره نی نی م بنویسم ولی دیگه بد جور جو گرفتم ، اینو نوشتم تا یه روزی خودش بخونه درس اخلاقی بگیره !

سیب درمانی!!

arezoum — Wed, 05 Apr 2006 16:51:31 GMT

آخه تاحالا شنیده بودید که یه نفر در روز ۵،۶،۷ و بلکه ۱۰ تا سیب بخوره البته به غیر بقیه چیزای دیگه ،
تازه نیمه های شب هم به هوای اون از جاش پاشه و بره سر یخچال ،اون هم از اون سیب های سبزی که کمی هم ترش مزه است ،
این هم از عجایب دوران بارداری واندر وصف رژیم قندی که جایگزین هاش از خودش عجیب ترن ، باز می گن نرماله ،
البته بگم که سیب درمانی تجویز دکتر نیست ،ولی دیگه زشته ، فکرشو بکنین
این آقای شوهر که در زمینه اشتها و خورد و خوراک برا خودش ، یلیه ، می دونین به من که تا قبل از بارداری
برای خوردن باید بهم اصرارمی کردن چی می گه ،می گه در زمینه خوردن هیولایی شدی واسه خوردت!!! ،
( البته بعدش یه نوش جان هم می گه) از اینکه می بینه بعضی وقتها ،از سرمیز غذا انگار گرسنه پا می شم ،
چشاش این طوری گرد می شه ، تازه نمی دونه که اون من مامان نیستم که ... بلکه اون آقای bébé ست
که دهنشو۲ متری باز کرده و بعد همه رو می ریزه تو خندق بلا.

سیزده به در

arezoum — Mon, 03 Apr 2006 09:37:31 GMT

این هفته هم تموم شد و نی نی م وارد سومین بخش زندگیش شد ، بعضی وقتها فکر می کنم هرچی توی دلم می گذره همشو می فهمه ،همه احساساتم رادرک می کنه ، گاهی که خوشحال می شم انگاری داره دست وپا می زنه وذوق می کنه،
گاهی که دلم خط خطی می شه ، در واقع نمی تونه احساسشو ازدنیایی که اطرافشه، مخفی کنه، انگاری کوچولو می شه می ره یه گوشه برا خودش ، ولی خدای من نی نی م چه گناهی کرده که باید ازحالا زندگی رومثل آدم بزرگا درک کنه ،
پسرگلم فعلا بهترین جای دنیاست، امن ترین و دنج ترین جایی که می شه فکرشوبکنی ، خداوند حافظ تو و وجود معصومته ، در پناهش آرام بگیر .
پسرنازم آسوده باش ، زود بزرگ و تپلی شو البته نه اونقدر که مامانی اوف بشه ،
هرچی دوست داری ورجه وورجه هاتو بکن ،گردنم از مو نازک تر لگد هم بزن

ازجمله اتفاقات خوبی که توی این هفته افتاد ، تولد دلبند مامان سپنتا بود ، قدم فرشته های کوچک که به دنیای ما شگون وبرکت می دهند ، را باید گرامی داشت ،

با چند دوست خوب هم در این هفته آشنا شدم .سفر من ونی نی م وباباییش به پاریس هم به دلیل>> شرایط آب وهوایی << لغوشد!! ( البته بابای پسر تنهایی رفت وزن و بچ را نبرد ، نی نی م هم کلی بهش برخورد)
سیزده به در را با جمع صمیمی ای که اینجا داریم و باید زمان های با هم بودن را واقعا غنیمت دانست ،
در طبیعت زیبای l'ile d'amoure گذراندیم و عصرانه دلپذیری در کنار آتش و دود که من عاشق بوی دود آن هستم ، داشتیم ،
یاذش به خیر پارسال ، سیزده به در، شهر میلان بودیم ومن واقای شوهر که بی بار وسبک بار بودیم ، یه روزه آنقدر راه رفتیم که
بالاخره از روی نقشه مشخص شد ،انگار همه شهر را پیاده گشته بودیم !

تراژدی زندگی

arezoum — Tue, 28 Mar 2006 09:22:31 GMT

دوسه روزیه مامانی حالش روبه راه نیست،کمی غصه دار شده هم ازاینکه هنوز موفق نشده باباییشو راضی کنه بیاد پیشش هم اینکه اگه باباییش نیاد، مامانیش هم نمی تونه بیاد و اون تنها می مونه موقع زایمانش،
البته این موضوع غیرقابل پیش بینی نبود، انگاری ازقبل خودمو آماده کرده بودم ، ولی نمی دونم چرایه دفعه که باهاش مواجه شدم اینقده دلم ازغصه باد کرده،همیشه در موقعیتهای حساس زندگیم احساس تنهایی کردم،
ازوصف این تراژدی که بگذریم ، از یه دوست خوب دو تا کتاب جالب هدیه گرفتم یکیش j'attends un enfant یعنی در انتظار یه بچه است که خیلی علمی وبه دردبخوره واون یکی یه کتاب خیلی بامزه به اسم le petit nicolas یعنی نیکلای کوچک است که مثل قصه های مجید خودمون می مونه وکلی آدمو می خندونه . مرسی دوست عزیز هم به خاطر کادوهای مفیدتون هم به خاطراینکه فکر کردیددر زبان فرانسه اینقدر مهارت پیدا کردم !
یه فیلم سینمایی هم به اسم Le temps des porte-plume با هم دیدیم که مربوط به فرانسهٌ پس ازجنگ جهانی دوم بود ;همش بچه مون رو جاهای خوب خوب می برم ولی طفلکی از زبانی به غیراز زبان مادریش سردرنمی آره ،واسه همین توی سینما برا خودش لا لا کرده بود !!
ولی درعوض شنبه شب نی نی مونو بردیم یه جشن کوچیک که ایرانی ها برای معرفی ایران به فرانسویها برپا کرده بودند ، چند تا ازاین مادام ها ، ازمن درباره نی نی قلمبه م واوضاع احوالش می پرسیدند ، گفتم پسرم خوفه ، تودلم ناز ناز می کنه چون اون شب کلی وول وول می خورد ،
تازه می دونید این هفته هم از وقتی که فهمیدم می تونم شیرینی بخورم کلی اشتهام کم شده ، عجب حال گیری بی مزه ای !! دلم کم غم داشت ، این یکی هم بهش اضافه شد.

هفته بیست وچهارم

arezoum — Thu, 23 Mar 2006 16:22:31 GMT

امروز نتیجه آزمایش قند خون هم اومد وازدیابت میابت و این حرفهای بدبد خبری نبود ، برای همین مامانی یه امروزو به خودش مرخصی رژیم داد ، با خیال راحت نشست واز خودش پذیرایی شیرینی وآبمیوه به عمل آورد،امان از دست این دکترها که بی خودی آدمو ازخوردن بّه بّه می ترسونن ،
فردا هم قراره ببرمت ناهارمهمونی ، البته بازم شرمنده که باید گرسنگی بکشی مامانی ،
چون میزبانمون یه فرانسویه واز غذامذا خبری نیست ،
البته برای اطمینان یه فن زدم ، خودم پیشنهاد دادم یه غذای ایرونی براش ببرم
وبه این ترتیب مامانی و پسر شکموش می تونند یه کمی بیشتر غذا بخورند!!!! حالا موندم چی بپزم ،

این هفته هم، با اینکه شروعش با بهار وعید همزمان بود کمی برای من سخت گذشت ،
احساس می کنم بدنم درشرایط خاص تری نسبت به گذشته، قرارگرفته وناآرام ترشده ، البته قبلا ازمطالب کتاب بارداری هفته به هفته در جریان این حالات بودم : انقباضات ّ براکستون هیکس ّ ، سرعت اضافه وزن ، ورم پا ، کمردرد و خستگی ٍ مادر ،عکس العمل کودک وهمچنین لگدپرانی و از همه جالبتر سکسکه کودک ، که در این هفته عضلاتش کامل شده و
وزنی حدود نیم کیلو واندکی وقد بیست وچندسانتی متری داره ، البته نویسنده عزیزکتاب در هفته بیست و پنجم ،امیدواری بهبودی برخی ازاین حالات را داده وهفته بعد را از جمله بهترین لحظات این دوران می داند ـ امیدوارم ـ .
خیلی دلم هوای یک سفر کرده ولی شاید شرایط فیزیکی مانع ازجابجایی به مدت طولانی بشه ،
هرچند نی نی ٍمامان در هفته هفتم زندگیش یه سفررفته بارسلون ، یه سفرکوچولوی یه روزه هم تا لیون رفته ، قراره تا تابستون هم که هوا بهتر می شه ،چندباری تا ییلاق واین دور وبر ببریمش
ولی بعدش ، مامانی ، شرمنده روی گلت که چند ماهی باید سر جامون بمونیم وهوای شما ووروجک را داشته باشیم

سال جدید

arezoum — Mon, 20 Mar 2006 10:41:31 GMT

سال ۱۳۸۵ هم تا چند ساعت دیگه شروع می شه واین دومین تحویل سال و نوروزیه که دور ازخانواده ودونفری خواهیم بود
و البته در انتظار شخصیت سوم زندگی مشترکمون ،
تا دیروز من ورضا فکرمی کردیم تحویل سال فرداست ومثل شبهای عید ایران ، کارامونو گذاشته بودیم دقیقه نود انجام بدیم،
برای همین امروز بدوبدو رفتیم گل وگلدون وماهی و....این طور چیزا بگیریم ،منم قراره شیرینی پزون راه بندازم ، البته یه کوچولو نه بیشتر،

وای چقدر مزه داره چیدن سفره هفت سین که همیشه یه سین یا دو سینش کم میاد ،
امسال همچی بفهمی نفهمی سبزه ام هم جون گرفته وسین هامون هم جور شده ،
این هم ازپا قدمٍ پسر گلم ، پسرمامان هم ازوقتی حال وهوای عید و احساس کرده ، حالا پانزن کی پابزن !!
! دیگه شمارش معکوس را باید شروع کنم ،
هرچنداینجا با این هوای ابری بوی عید وحال وهواش خیلی احساس نمی شه ولی بازم برای ما یاد کردنش کلی مزه داره
یه شروع بهاری ، شکوفه ، گل وبلبل ، صدای تیک تیک ساعت و تحویل سال ، عید دیدنی ، آجیل وشیرینی
وشکلات و کلی خوردنی های جورواجورو.....

خداوندا در این سال جدید دلهامونو ازغبارهایی که ناخواسته در این یک سال برآن نشسته وما ناتوان از خانه تکانی آن هستیم ، پاک کن ،
پدر مادر همسر وفرزندمون را در پناهت حفظ کن ، بهار را برایمان شروعی از افکار و ذهنیات سازنده قراربده ،
صلح رابه مردمان جهان بیاموز وفطرت را در وجودمان زنده نگهدار تا به اصول و تعهدات زندگی اجتماعی مان پایبندبمانیم ،،،،